Plaspauzepoëzie

Schrijfsel

2.

Oranje ochtendgoud


Vanwege de absolute weerzin om me presentabel te moeten maken voor het volk dat je in supermarkten tegen komt in een vroegtijdig vergane nieuwbouwwijk, was vanochtend de situatie ontstaan waarin ik twee hardnekkig hongerige katachtigen moest teleurstellen omdat er geen brokjes meer waren. Uit liefde voor deze voornamelijk slapende stofzuigerzakvullingfabrieken, en een tekort aan stokjes omgeven in bevroren suikerwater met fruitsmaak, begaf ik mij in winterse sweatpants en gekreukeld shirt van de dag ervoor op slippers richting de ge-airconditionde hemel voor zwaargewichten en moeders die graag winkelwagens voor zich uit duwen; de Jumbo.

Maar dit verhaal eindigt al voordat ik überhaupt een blik kon werpen op het wulpse kaasmeisje en de twee plukken haar die ze als geïmproviseerde kroon door de rest van haar gouden lokken had gevlochten. Dit verhaal gaat over de vier werklieden die ik halverwege de beproeving aan mijn linkerzijde passeerde. Ze zaten half in de schaduw op een stuk beton onder het bord waarop gepresenteerd stond dat ze met groot onderhoud aan de busbaan bezig waren. Dat bord vertelde niet de hele waarheid, want ze hielden pauze. Het was immers al een minuut of tien na acht uur 's ochtends. En de zon scheen ook nog.

Het was vooral de progressie van mijn gedachten die mij een goed gevoel gaf over deze zijdelingse ontmoeting. Waar ik mij als maatschappelijk conformist had kunnen storen aan vrijwel elk detail van dit accurate diorama van de gastarbeider, zag ik vrije mensen. De fluoriscerend oranje niet-op-maat-pakken accentueerden hun tevreden, ongeschoren gelaten. Broederschap in kleur en postuur, maar ook in het gelijktijdig volgen en doorbreken van verwachtingen. En daarna zag ik dat wat ze dronken halve liters goedkoop bier waren, in van dat chique oranjeïge blik, goud glimmend in de zon. Op dat moment geloofde ik weer even in de wereld, want dit waren mensen die ergens voor hadden gekozen.


Toppie!


Je ziel is net 307 woorden dieper geworden.

Jouw mening over mijn schrijfsel:

Geheel vrijblijvend en anoniem uiteraard.
Meer weten?

Nog niet genoeg gehad?

Deze vind je misschien ook wel leuk:

Wees hip, en deel hem via
e-mail of Twitter of Facebook